Achter het stuur met: Marielle Janssen.

Omdat wij het belangrijk vinden dat onze klanten weten wie onze chauffeurs zijn, zijn we begonnen met “Achter het stuur met”. Elke maand publiceren we een nieuwe “Achter het stuur met”. We stellen een 5-tal vragen aan onze chauffeurs en die leggen we vervolgens aan jullie voor. Marielle Janssen is de eerste die aftrapt!

Chauffeur bij Verschoor Reizen sinds?
Sinds 1996 ben ik begonnen als stagiaire via de vakopleiding transport en logistiek. Hier moest je 1 dag in de week naar school en de andere dagen ging je bij een stage bedrijf werken. Bij Verschoor-reizen mocht ik ook echt mee rijden van schoolreisjes en groepsvervoer tot dagtochten en meerdaagse reizen. Na 1 maand kreeg ik al de 83 als vaste touringcar en ik ging daarmee ook de rolstoelritten rijden. Iets wat ik tot op heden nog steeds met heel veel liefde en plezier mag doen.

Wat is jouw levenslied tijdens lange ritten?
Tja..  ik heb er wel een paar gehad. Zo ben ik met de scholengemeenschap de Oudehoven een paar keer op werkweek in Noyers-sur-Serein in Frankrijk geweest. Ze hadden het liedje Yellow Submarine van de Beatles als bus lied en de jongelui liepen op een gegeven moment polonaise door de bus. Toen we zeiden dat het te gevaarlijk was, stopte ze ermee. Toch hoorde we wat in de bus. Bij het aanklikken van het licht in de bus zagen we dat ze schuivend op hun billen verder gegaan waren. Of het door het Shantykoor Hoekse Waard bewerkte liedje ‘Aan het strand stil en verlaten’ wat tijdens een rit voor ‘sterren in de sneeuw’ voor de Tros door de passagiers uit volle borst werd mee gezongen. Maar zit ik nu alleen in de touringcar op weg naar huis(garage) dan gaat mijn favoriete band QUEEN ietsjes harder dan normaal en zing ik zelf graag een toontje mee.

Wat is onmisbaar tijdens een lange rit?
Dat zijn de enige echte Salmiak Knotsen, die waar je moeite voor moet doen om ze uit het plastiekje te krijgen waardoor je weer een boost van adrenaline krijgt. Ik weet zeker dat menig collega ze ook bij heeft!

Maar ook landkaarten en plattegronden van steden. Ik ben er een van de oude school met kaarten en ondanks dat de navigatie zijn intrek in de touringcar genomen heeft, zijn ze nog steeds onmisbaar.  Mijn motto is altijd: “De kaart spreekt je niet tegen” Je vindt er toch de weg mee. En owee als er een vlieg zit te vervelen… die moet eens proberen dood te slaan met je navigatie haha🤣 En natuurlijk mijn bril, want tja ook bij mij komt het ouderdom met wat gebreken. Zonder bril zien we de verkeersborden niet zo duidelijk meer. Dus ik heb er toch maar eentje aangeschaft!

Wat is de leukste reis/ reisgezelschap tot nu toe?
Moet ik echt kiezen…? Nee dat kan ik niet. Natuurlijk vind ik het mooiste als ik met mijn rolstoeltouringcar gezelschappen mag rijden waar deze voor bestemd is. Verzorgingshuizen,  de Zonnebloem, de mensen die vaak maar 1 of 2x per jaar een dagje uit gaan. Om deze mensen  een mooie dag te bezorgen dat blijft prachtig. Maar ook speciaal-onderwijs op schoolreisje zoals, toevallig vandaag, naar stichting Onky Donky bij Ouwehands dierenpark in Rhenen. Of sporters zoals bijvoorbeeld de spelers van het elektrisch en vooral ook het handbewogen rolstoelhockeyteam. Inmiddels ben ik met hen al heel wat jaartjes mee op pad geweest. Prachtig om de prestaties van deze dames en heren, binnen en buiten het veld, te mogen mee maken en te mogen aanmoedigen. Maar natuurlijk de Maasstedelijke Koren waar ik inmiddels al ruim 18, misschien al wel 20 jaar, mag genieten van hun prachtige optredens tijdens onder andere hun concert reizen!

Wat is de meest bijzondere plaats /bestemming waar je met de touringcar bent geweest?
Dat was voor mij toch wel Sint-Petersburg, een prachtige reis die ik ruim 12 jaar geleden mocht maken, waar ik zelf waarschijnlijk nooit naartoe gegaan zou zijn gegaan. Een land waar ze toen absoluut niet gewend waren dat er een vrouw een touringcar bestuurde waardoor er om mij heen wel wat kop/staart botsingen plaats vonden!

Wat is de gekste gebeurtenis tijdens een rit?
Pff daar kunnen denk ik veel chauffeurs een boek over schrijven 🤣. Nou eentje dan: mijn eerste rit voor de Maasstedelijke Koren, het jongens koor, naar Gdansk in Polen. Bij de grens moesten we toen nog een stempelkaart laten vullen en dat kon weleens lang duren. Nu was het koor er op uitnodiging van de burgemeester van Gdansk. Ik gaf de brief van de burgemeester en  de paspoorten van de jongens aan de douanebeambte met mitrailleur. Meneer keek me boos aan, zo van: “wat moet ik hiermee?”, maar na het lezen van de brief kregen we het doosje met paspoorten en brief terug. Geen stempels, slagboom ging open en snel doorrijden. Binnen 5 minuten waren we de grens over. Of dat Paul de Leeuw met de met de muziekspecial “maak je droom waar” in mijn bussie met de gasten van de Merwebolder polonaise door de bus liep. Diezelfde dag kwamen ze ‘s-morgens met een van hun bewoners naar mijn bussie. “Zo jonge man, ga je met mij mee?” zei ik. Als ogen vuur konden spugen. Nee… dat had ik mooi helemaal fout, ze was een jonge dame. Nadat ik mijn fout met een excuus had hersteld, waren wel weer vrienden 😂